ani śladu


ani śladu
ani śladu {{/stl_13}}{{stl_8}}{kogoś, czegoś} {{/stl_8}}{{stl_7}}'kogoś, czegoś nie ma, nie widać': {{/stl_7}}{{stl_10}}Wyszedł ze sklepu, a roweru ani śladu. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • ani — 1. «spójnik łączący równorzędne części zdania (zwykle człony szeregu) w zdaniu zaprzeczonym» Nie myślał o domu ani o bliskich. Nie mógł ruszyć ani ręką, ani nogą. Zwyczajny dom, ani brzydki, ani ładny. 2. «spójnik łączący zdania przeczące… …   Słownik języka polskiego

  • ślad — 1. Ani śladu kogoś, czegoś; ani śladu, ani popiołu «kogoś, czegoś nie ma, nie widać»: Carlos jeszcze raz rozgląda się po cudzym wnętrzu, ale na próżno. Ani jednego zdjęcia. Notatnika z adresami też ani śladu. P. Siemion, Łąki. Z Rzeczypospolitej… …   Słownik frazeologiczny

  • ślad — m IV, D. u, Ms. śladzie; lm M. y 1. «odcisk czegoś, znak odciśnięty, np. nóg, kół, powstały po przejściu, przejeździe; trop» Głęboki, wyraźny, trwały, nieznaczny ślad. Ślad lisi. Ślad stopy. Ślad kół. Ślad łap niedźwiedzich, kopyt. Ślad butów …   Słownik języka polskiego

  • dym — 1. Ani dymu, ani popiołu «ani śladu, ani znaku»: Tam stała nasza szkoła, ale już z niej ani dymu, ani popiołu. Roz bezp 1998. 2. Coś poszło z dymem «coś się spaliło»: Kilka mieszkań poszło z dymem. Życie 04/01/2000. 3. Coś rozwiało się jak dym… …   Słownik frazeologiczny

  • dym — m IV, D. u, Ms. dymmie; lm M. y 1. «lotne produkty spalania unoszące się w powietrzu» Dym czarny, gryzący. Dym z papierosa, z fajki. Kłęby, chmury dymu. Słup dymu. Dym bucha, unosi się. ∆ wojsk. Dym bojowy «dym wytwarzany za pomocą pocisków… …   Słownik języka polskiego

  • ślad — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. śladzie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} odciśnięty w podłożu, odbity na jakiejś powierzchni zarys czegoś, najczęściej buta, stopy, łapy, opony itp.; trop, odcisk : {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ni — 1. «spójnik łączący zaprzeczone równorzędne człony zdania lub zdania współrzędne, zwykle powtórzony przed każdym z członów łączonych» Nie mieć ciszy ni spokoju. Nie mieć pieniędzy ni rozgłosu. Powiedział coś ni do siebie, ni do nich. Widzieć coś… …   Słownik języka polskiego

  • senny — sennynni 1. «taki, któremu chce się spać; będący wyrazem, objawem chęci, potrzeby snu; śpiący» Senne dziecko. Senny głos, wzrok. Senne oczy, ruchy. Senne odrętwienie, znużenie. Być, czuć się sennym. ◊ Chodzić, poruszać się, pracować jak senna… …   Słownik języka polskiego

  • znak — m III, D. u, N. znakkiem; lm M. i 1. «to co ma poinformować o czymś przez wywołanie określonych skojarzeń (odruchów warunkowych)» Wymieniać znaki porozumiewawcze. Dać znak gestem, spojrzeniem. Robić coś na dany znak. ∆ Znaki diakrytyczne «znaki… …   Słownik języka polskiego